Iran Canada Chamber of Commerce | درباره کشور کانادا
15444
rtl,page-template-default,page,page-id-15444,ajax_updown,page_not_loaded,,qode-theme-ver-13.5,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.5,vc_responsive
 

درباره کشور کانادا

درباره کانادا

اﻃﻼﻋﺎت ﮐﻠﯽ

ﮐﺎﻧﺎدا ﮐﺸﻮری در ﺷﻤﺎل ﻗﺎره آﻣﺮﯾﮑﺎی ﺷﻤﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ده اﺳﺘﺎن (ﻓﺪرال) و ﯾﺎزده ﻣﺮﮐﺰ اداری و ﺳﻪ ﻗﻠﻤﺮو ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﮐﺸﻮر از اﻗﯿﺎﻧﻮس اﻃﻠﺲ ﺗﺎ اﻗﯿﺎﻧﻮس آرام و از ﺷﻤﺎل ﺗﺎ اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﻤﺎﻟﯽ ﮔﺴﺘﺮده اﺳﺖ. ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺣﺖ 9٫98 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ، دوﻣﯿﻦ ﮐﺸﻮر ﭘﻬﻨﺎور ﺟﻬﺎن از ﻧﻈﺮ ﻣﺠﻤﻮع ﻣﺴﺎﺣﺖ و ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ ﮐﺸﻮر ﭘﻬﻨﺎور ﺟﻬﺎن از ﻧﻈﺮ ﻣﺴﺎﺣﺖ ﺧﺸﮑﯽ اﺳﺖ. ﻣﺮز ﻣﺸﺘﺮک ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﺎ اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪه، ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﯾﻦ ﻣﺮز زﻣﯿﻨﯽ در ﺟﻬﺎن اﺳﺖ. ﺑﺨﺶ زﯾﺎدی از ﺧﺎک ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﺳﺮﻣﺎی ﻫﻮا و ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎل، ﺧﺎﻟﯽ از ﺳﮑﻨﻪ اﺳﺖ. در زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ،ﻧﺎم ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﻠﻔﻆ ﻓﺮاﻧﺴﻮی آن رواج ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ.
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺎﻧﺎدا ﯾﮏ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ ﭘﺎرﻟﻤﺎﻧﯽ ﻓﺪرال و ﯾﮏ ﭘﺎدﺷﺎﻫﯽ ﻣﺸﺮوﻃﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻠﮑﻪ اﻟﯿﺰاﺑﺖ دوم رﺋﯿﺲ – ﮐﺸﻮر – آن اﺳﺖ. ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﺎﻧﺎدا از ﭘﺎدﺷﺎه ﯾﺎ ﻣﻠﮑﻪ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎی ﮐﺒﯿﺮ، دوﻟﺖ ﻓﺪرال، دو ﻣﺠﻠﺲ ﺳﻨﺎ و ﻋﻮام، دوﻟﺖ ﻫﺎی اﯾﺎﻟﺘﯽ و ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار ﮐﻞ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﻣﻠﮑﻪ اﻟﯿﺰاﺑﺖ اﯾﻔﺎی ﻧﻘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪه اﺳﺖ. رأی دﻫﻨﺪﮔﺎن ﮐﺎﻧﺎدا و ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﻧﯿﺰ در ﻗﺎﻋﺪه اﯾﻦ ﻫﺮم ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ. اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﻮﺳﻂ دوﻟﺖ ﻫﺎی ﻣﺴﺘﻘﻞ از ﻫﻢ اداره ﻣﯽ ﺷﻮد، ﮐﻪ در ﻣﺠﻤﻮع زﯾﺮ ﭘﻮﺷﺶ دوﻟﺖ ﻓﺪرال ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ.
اﻟﯿﺰاﺑﺖ دوم ﻣﻠﮑﻪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن، ﻣﻠﮑﻪ ﮐﺸﻮر ﮐﺎﻧﺎدا ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ و ﻗﺎﻧﻮن ﺑﻪ اﻣﻀﺎء و ﺑﻪ ﻧﺎم او رﺳﻤﯿﺖ و ﺿﻤﺎﻧﺖ اﺟﺮاﯾﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.
ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﺎﻧﺎدا ﭘﺲ از روﺳﯿﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺟﻬﺎن اﺳﺖ، اﻣﺎ ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪود ﯾﮏ ﭘﻨﺠﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ روﺳﯿﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ 90 درﺻﺪ از ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر در اﻣﺘﺪاد ﻣﺮز ﺟﻨﻮﺑﯽ آن، ﺗﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ 200 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮی آﻣﺮﯾﮑﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﭘﺮﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﻬﺮﻫﺎی ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺗﻮرﻧﺘﻮ ﻣﻮﻧﺘﺮآل و وﻧﮑﻮور ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺳﺒﺐ ﺷﺪه ﺗﺎ رواﺑﻂ اﻗﺘﺼﺎدی ﮐﺎﻧﺎدا و آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺴﺘﺮده ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ای ﮐﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ و ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ راﺑﻄﻪ اﻗﺘﺼﺎدی را در ﺟﻬﺎن دارﻧﺪ و ﺣﺠﻢ ﻣﻌﺎﻣﻼت اﯾﻦ دو ﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﻫﻢ از ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻫﺮ دو ﮐﺸﻮر دﯾﮕﺮی در ﺟﻬﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ. ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل اﯾﻦ راﺑﻄﻪ اﻗﺘﺼﺎدی ﻗﻮی، زﯾﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﺑﺮای ﮐﺎﻧﺎدا در ﭘﯽ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. آﻟﻮدﮔﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ در ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻣﺮز دو ﮐﺸﻮر ﯾﮑﯽ از اﯾﻦ زﯾﺎن ﻫﺎ اﺳﺖ.
ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻓﺮاواﻧﯽ دارد. آب و ﻫﻮای آن ﺳﺮد و در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻘﺎط ﻗﻄﺒﯽ اﺳﺖ. اﻟﺒﺘﻪ آب و ﻫﻮا در ﺑﺨﺶ ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﯽ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻬﺮ وﻧﮑﻮور در آن ﻗﺮار دارد، ﻣﻌﺘﺪل اﺳﺖ. آﺑﺸﺎر ﻧﯿﺎﮔﺎرا، ﭘﻬﻨﺎورﺗﺮﯾﻦ آﺑﺸﺎر ﺟﻬﺎن ﻫﻢ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻗﺮار دارد.
اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﺎ ﺳﺎل 1713 ﻣﺴﺘﻌﻤﺮه ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد. در اﯾﻦ ﺳﺎل اﻧﮕﻠﯿﺲ ﮐﻨﺘﺮل آن را در دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ. در ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ﮐﺎﻧﺎدا اﺳﺘﻘﻼل ﯾﺎﻓﺖ. اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﻋﻀﻮ ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﻫﻤﺴﻮد (مشترک المنافع) است. کنفدراسیون کانادا، زیر تشریفات سلطنت مشروطه مرتبط با پادشاهی متحد اداره می شود
ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﺎﻧﺎدا شهر اﺗﺎوا اﺳﺖ ؛ ﻣﺤﻠﯽ ﮐﻪ در آن ﻣﺠﻠﺲ ﻓﺪرال ﮐشور و ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار ﮐﻞ ﻗﺮار دارد. او ﯾﮏ ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ صورت تشرﯾﻔﺎﺗﯽ رﺋﯿﺲ ﻣﻤﻠﮑﺖ اﺳﺖ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﻣﻠﮑﻪ اﻟﯿﺰاﺑﺖ دوم در ﮐﺎﻧﺎدا، ﻣﺴﺘﻌﻤﺮه ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎی ﮐﺒﯿﺮ، زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻓﺮﻣﺎﻧﺪار ﮐﻞ، ﺗﻮﺳﻂ ﭘﺎدشاه و به توصیه نخست وزیر منصوب می شود.
ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ آﻣﺎر 2006 (ﻣﯿﻼدی)، 138،075 ﻓﺎرﺳﯽ زﺑﺎن در ﮐﺎﻧﺎدا زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

رﯾشه ﻧﺎم ﮐﺎﻧﺎدا

ﻧﺎم ﮐﺎﻧﺎدا از واژه ﮐﺎﻧﺎﺗﺎ (Kanata) می آﯾﺪ ﮐﻪ در زﺑﺎن ﺑﻮﻣﯿﺎن ﺳﺮخ ﭘﻮﺳﺖ ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ اﻗﻮام ﻧﺨﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ «دﻫﮑﺪه» و «ﺳﮑﻮﻧﺘﮕﺎه» و ﯾﺎ ﺳﺮزﻣﯿﻦ اﺳﺖ. در ﺳﺎل 1535 ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﻪ اﮐﻨﻮن ﺑﺎ ﻧﺎم شهر ﮐﺒﮏ شناﺧﺘﻪ ﻣﯽ شود، از اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻧشاﻧﯽ اﯾﻦ ﻣﺤﻞ را ﺑﻪ ژاک ﮐﺎرﺗﯿﺮ ﮐﻪ ﻣﻘصدش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﻫﮑﺪه اﺳﺘﺎداﮐﻮﻧﺎ ﺑﻮد، ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﮐﺎرﺗﯿﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﮐﺎﻧﺎدا را ﻫﻢ ﺑﺮای آن دﻫﮑﺪه و ﻫﻢ ﮐﻞ ﻣﻨﻄﻘﻪ ای ﮐﻪ در آن زﻣﺎن ﺑﻪ آن دوﻧﺎ ﮐﻮﻧﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد. در ﺳﺎل 1547 در ﻧﻘشه ها نیز با همین عنوان کانادا شناخته شد.
اﯾﻦ ﮐشور ﻣﺴﺘﻌﻤﺮه ﻓﺮاﻧﺴﻮی، ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﻧﻮ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ، در ﻃﻮل رودﺧﺎﻧﻪ ﺳﻦ ﻟﻮران و ﺳﻮاﺣﻞ شمالی دریاچه های بزرگ قرار داشت. ﺑﻌﺪﻫﺎ، اﯾﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻪ دو ﺑﺨﺶ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺴﺘﻌﻤﺮه ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﮐﻪ اصطلاحا کانادای شماﻟﯽ و ﮐﺎﻧﺎدای ﺟﻨﻮﺑﯽ، ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ شد، ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ شد و ﺗﺎ اﯾﻦ ﺟﺪاﯾﯽ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻞ اﯾﻦ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﺰ ﻣﺴﺘﻌﻤﺮه ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ در ﺳﺎل 1841 درآﻣﺪ، اداﻣﻪ داشت.
ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﻣصوﺑﻪ ﮐﻨﻔﺪراﺳﯿﻮن ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﺳﺎل 1847، این کشور ﻧﺎم ﺟﺪﯾﺪ و رﺳﻤﯽ اﯾﺎﻻت ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﮐﺎﻧﺎدا را ﺗﺎ ﺳﺎل ﻫﺎی 1950 ﺑﺎ ﺧﻮد ﯾﺪک ﻣﯽ ﮐشید. با گذشت زمان که این کشور اﻗﺘﺪار ﺳﯿﺎﺳﯽ و ﺧﻮدﻣﺨﺘﺎری ﺑﯿشتری از ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آورد، دوﻟﺖ ﻓﺪرال ﺑﺎ اﺳﻨﺎد دوﻟﺘﯽ، ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎم ﮐﺎﻧﺎدا را ﺑﺮ ﮐﺸﻮر ﮔﺬاﺷﺖ. ﻃﺒﻖ ﻻﯾﺤﻪ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎل 1982 در ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺐ رﺳﯿﺪ، در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎم ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﮐﺸﻮر، ﺑﻪ ﻫﺮ دو زﺑﺎن، ﮐﺎﻧﺎدا اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ روی ﻧﺎم ﮔﺬاری ﻣﺠﺪد روز اﯾﺎﻟﺘﯽ ﺑﻪ روز ﮐﺎﻧﺎدا در ﺳﺎل 1982، ﮐﻪ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﻌﻄﯿﻞ رﺳﻤﯽ اﺳﺖ، ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺖ.

ﺗﻨﻮع زﺑﺎن ﻣﺎدریMother tongue در ﮐﺎﻧﺎدا

آﻣﺎر ﮔﻮﯾﺎی اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ زﺑﺎﻧﯽ ﯾﺎ Multilingualism در ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ رو ﺑﻪ رﺷﺪ اﺳﺖ. درﺳﺎل 1996، ﺗﻌﺪاد ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺧﻮد را زﺑﺎﻧﯽ ﻏﯿﺮ از اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ و ﻓﺮاﻧﺴﻪ اﻋﻼم ﻧﻤﻮده اﻧﺪ 7/4 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ و اﯾﻦ رﻗﻢ رﺷﺪی ﻣﻌﺎدل 1/15 درﺻﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎل 1991 ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ. اﯾﻦ رﺷﺪ 5/2 ﺑﺮاﺑﺮ از ﻧﺮخ رﺷﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا در دوره 1991 ﺗﺎ 1996 ﮐﻪ ﻣﻌﺎدل 7/5 درﺻﺪ ﺑﻮده ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً در دوره 1996 ﺗﺎ 2001 ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ، ﭼﺮا ﮐﻪ از ﯾﮏ ﻃﺮف ﻧﺮخ رﺷﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻪ 4 درﺻﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮی وارد ﮐﺎﻧﺎدا ﺷﺪه اﻧﺪ.
ﺗﻌﺪاد ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ را زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺧﻮد اﻋﻼم ﮐﺮده اﻧﺪ در ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺳﺎل 1996 ﻣﻌﺎدل 17100000 ﻧﻔﺮ ﺑﻮده اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ دوره ﻗﺒﻞ از آن 7/4 درﺻﺪ اﻓﺰاﯾﺶ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ و ﺟﻤﻌﺎً 60 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا را ﺗﺸﮑﯿﻞ داده اﻧﺪ. ﺟﻤﻌﯿﺖ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ زﺑﺎن در ﺳﺎل 1986 ﻣﻌﺎدل 62 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻮده اﺳﺖ. در ﻣﻮرد ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺎ در ﻓﺎﺻﻠﻪ دو ﺳﺮﺷﻤﺎری 1996 و 1991 ﺟﻤﻌﯿﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﺎ 6700000 ﻧﻔﺮ، 3/2 درﺻﺪ رﺷﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ. ﺿﻤﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻤﻌﯿﺖ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا از ﺳﺎل 1951 ﺑﻪ ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﮔﺬارده و در ﺳﺎل 1996 ﺗﻨﻬﺎ 24 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺷﺎن ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﮐﺎﻧﺎدا در ﺳﺎل 1951 ﻣﻌﺎدل 29 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻮده اﺳﺖ. در ﺳﺎل 1971 آن ﺑﺨﺶ از ﻣﺮدم ﮐﺎﻧﺎدا ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺷﺎن ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی ﻏﯿﺮرﺳﻤﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ 13 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ داده اﻧﺪ وﻟﯽ در ﺳﺎل 1996 ﺣﺪود 17 درﺻﺪ ﻣﺮدم ﮐﺎﻧﺎدا زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺧﻮد را زﺑﺎﻧﯽ ﻏﯿﺮ از دو زﺑﺎن ﻣﺰﺑﻮر اﻋﻼم ﻧﻤﻮده اﻧﺪ. ﺑﯿﺶ از ﺳﻪ ﭼﻬﺎرم ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از 1990 وارد ﮐﺎﻧﺎدا ﺷﺪه اﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ 1039000 ﻧﻔﺮ از ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺷﺎن ﻏﯿﺮ از دو زﺑﺎن رﺳﻤﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﯿﺶ از ﻧﯿﻤﯽ از اﯾﻦ اﻓﺮاد از آﺳﯿﺎ و ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻬﺎﺟﺮت ﮐﺮده اﻧﺪ. ﯾﮏ ﭼﻬﺎرم از ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺎل ﻫﺎی 1991 و 1996 وارد ﮐﺎﻧﺎدا ﺷﺪه اﻧﺪ، ﺑﻪ زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ و ﯾﮏ ﭘﻨﺠﻢ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی ﻋﺮﺑﯽ، ﭘﻨﺠﺎﺑﯽ، ﻓﺎرﺳﯽ، ﺗﺎﻣﯿﻠﯽ و ﺗﺎﮔﺎﻟﻮگ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. در ﻫﻤﻪ اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﮐﺎﻧﺎدا ﺗﻌﺪاد اﻓﺮادی ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدری ﺷﺎن زﺑﺎﻧﯽ ﻏﯿﺮ از زﺑﺎن ﻫﺎی رﺳﻤﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺳﻪ اﺳﺘﺎن اﻓﺰاﯾﺶ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﮑﺲ آﻧﭽﻪ در ﺳﺮﺷﻤﺎری ﺳﺎل 1996 ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد در ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺎل ﻫﺎی 1961 ﺗﺎ 1970 ﺗﻨﻬﺎ زﺑﺎن ﻣﺎدری 54 درﺻﺪ از ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی ﻏﯿﺮرﺳﻤﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﯿﺶ از دو ﺳﻮم آن ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﻣﺘﻮﻟﺪ اروﭘﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و زﺑﺎن ﻣﺎدری ﯾﮏ ﭼﻬﺎرم آﻧﻬﺎ ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ، آﻟﻤﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ. در آن زﻣﺎن ﭼﯿﻨﯽ ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ 4 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﻣﻘﻄﻊ زﻣﺎﻧﯽ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دادﻧﺪ. زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان زﺑﺎن ﻣﺎدری رﺷﺪ ﺳﺮﯾﻌﯽ را از دﻫﻪ 1980 ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮد ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در ﻓﺎﺻﻠﻪ 1991 ﺗﺎ 1996 ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی از ﻫﻨﮓ ﮐﻨﮓ و ﺟﻤﻬﻮری ﺧﻠﻖ ﭼﯿﻦ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺎدا ﻣﻬﺎﺟﺮت ﻧﻤﻮدﻧﺪ و ﺟﻤﻌﯿﺖ آﻧﺎن ﺑﺎ 42 درﺻﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻪ 739000 ﻧﻔﺮ ﺑﺎﻟﻎ ﮔﺮدﯾﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ از ﺟﺎﯾﮕﺎه دوم زﺑﺎن ﻫﺎی ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ ﺑﻪ ﻣﮑﺎن اول ارﺗﻘﺎ ﯾﺎﻓﺖ و ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ زﺑﺎن اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﺷﺪ. زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ زﺑﺎن 2/6 درﺻﺪ ﺳﺎﮐﻨﺎن ﮐﺎﻧﺎدا در ﺳﺎل 1996ﺑﻮده اﺳﺖ و ﺑﻌﺪ از آن زﺑﺎن ﻫﺎی اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ، آﻟﻤﺎﻧﯽ و اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.
ﮔﺬﺷﺘﻪ از زﺑﺎن ﭼﯿﻨﯽ زﺑﺎن ﻫﺎی ﻋﺮﺑﯽ، ﭘﻨﺠﺎﺑﯽ و ﺗﺎﮔﺎﻟﻮگ ﻫﻢ ﺳﻪ زﺑﺎن ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ دﯾﮕﺮی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻌﺪاد ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ از آﺳﯿﺎ و ﺧﺎورﻣﯿﺎﻧﻪ از رﺷﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮده اﻧﺪ. ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ زﺑﺎن ﻫﺎی آﻟﻤﺎﻧﯽ، اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ و اوﮐﺮاﯾﻨﯽ ﺳﻪ زﺑﺎن ﭘﯿﺸﺘﺎز در ﻣﯿﺎن ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ ﺑﻮدﻧﺪ وﻟﯽ از ﺳﺎل 1971ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﺎﻫﺶ ﺷﺪﯾﺪ ورود ﻣﻬﺎﺟﺮ از اروﭘﺎ و ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﻣﯿﺰان ﻣﺮگ و ﻣﯿﺮ ﻧﺎﺷﯽ از ﮐﻬﻮﻟﺖ ﺳﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ اروﭘﺎﯾﯽ ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﻫﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺖ و اﯾﻦ ﺳﻪ زﺑﺎن ﻧﯿﺰ ﺟﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ زﺑﺎنﻫﺎی ﺷﺮﻗﯽ دادﻧﺪ. در ﺳﺎل 1996 ﺑﯿﺶ از 47 درﺻﺪ اﻓﺮادی ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدری آن ﻫﺎ اوﮐﺮاﯾﻨﯽ اﻋﻼم ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﯿﺶ از 65 ﺳﺎل ﺳﻦ داﺷﺘﻨﺪ. اﯾﻦ رﻗﻢ در ﻣﻮرد آﻟﻤﺎﻧﯽ زﺑﺎن ﻫﺎ 28 درﺻﺪ و در ﻣﻮرد اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ 20 درﺻﺪ ﺑﻮده اﺳﺖ و اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ 12 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا 65 ﯾﺎ ﺑﯿﺶ از 65 ﺑﻬﺎر را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ.

زﺑﺎن ﻣﺎدری در اﺳﺘﺎنﻫﺎی ﮐﺎﻧﺎدا

ﺗﻌﺪاد اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ زﺑﺎﻧﺎن در اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﺳﺎﺳﮑﺎﭼﻮان، ﻣﺎﻧﯿﻮﺑﺎ، ﻧﯿﻮﺑﺮاﻧﺰوﯾﮏ و آﻟﺒﺮﺗﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ 86 درﺻﺪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺎی ﮐﺎﻧﺎدا در ﮐﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و 5/81 درﺻﺪ ﻣﺮدم ﮐﺒﮏ ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ. در ﺳﺎل 1991 ﺣﺪود 82 درﺻﺪ ﻣﺮدم ﮐﺒﮏ را ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺎ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دادﻧﺪ. ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ﮐﺎﻫﺶ در ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺒﮏ، ﺗﻌﺪاد آن ﻫﺎ ﺑﻪ 7/5 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ در ﺳﺎل 1996 اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در ﺧﺎرج از ﮐﺒﮏ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺎ ﺑﺎ 6/0 درﺻﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﺎل 1991 در ﺳﺎل 1996 ﺑﻪ 970000 ﻧﻔﺮ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ. ﺑﯿﺶ از سه ﭼﻬﺎرم ﻓﺮاﻧﺴﻪ زﺑﺎن ﻫﺎی ﺧﺎرج از ﮐﺒﮏ در ﻧﯿﻮﺑﺮاﻧﺰوﯾﮏ و اوﻧﺘﺎرﯾﻮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. 242000 ﻧﻔﺮ در ﻧﯿﻮﺑﺮاﻧﺰوﯾﮏ و 500000 ﻧﻔﺮ در اوﻧﺘﺎرﯾﻮ وﻟﯽ درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﻫﺎ در اﯾﻦ دو اﺳﺘﺎن از ﺳﺎل 1991 ﺗﺎ 1996 ﮐﺎﻫﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ. در اﺳﺘﺎن ﮐﺒﮏ ﺗﻌﺪاد ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدرﯾﺸﺎن ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ اﺳﺖ از ﺗﻌﺪاد ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدرﯾﺸﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ اﺳﺖ ﻓﺮاﺗﺮ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در ﺳﺎل 1996 ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮔﺮوه اول 7/9 درﺻﺪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺒﮏ ﺑﻮده اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮔﺮوه دوم 8/8 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺒﮏ را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ داده اﻧﺪ. ﮔﺮوه دوم در ﺳﺎل 1971 ﺣﺪود 13 درﺻﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺒﮏ ﺑﻮده اﻧﺪ و ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﻫﺎ ﺑﯿﺶ از دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻌﺪاد ﮔﺮوه اول ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﯿﻦ ﺳﺎل ﻫﺎی 1991 و 1996 ﺗﻌﺪاد اﻓﺮاد ﮔﺮوه اول ﺑﺎ 14 درﺻﺪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺑﻪ 682000 ﻧﻔﺮ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮔﺮوه دوم ﺑﺎ 7/0 درﺻﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﺑﻪ 622000 ﻧﻔﺮ در ﺳﺎل 1996 رﺳﯿﺪه اﺳﺖ. دو اﺳﺘﺎن ﻣﺎﻧﯿﺘﻮﺑﺎ و ﺳﺎﺳﮑﺎﭼﻮان ﺑﺮ ﺧﻼف دﯾﮕﺮ اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﮐﺎﻧﺎدا ﺷﺎﻫﺪ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﻌﺪاد ﮐﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدرﯾﺸﺎن ﻏﯿﺮ از اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ و ﻓﺮاﻧﺴﻪ اﺳﺖ. ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﺟﻤﻌﯿﺖ آن ﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ. در اﯾﻦ دو اﺳﺘﺎن ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدی از ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻨﯽ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدری آﻧﻬﺎ آﻟﻤﺎﻧﯽ و اوﮐﺮاﯾﻨﯽ اﺳﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و اﮐﺜﺮ آن ﻫﺎ ﺑﯿﺶ از 55 ﺳﺎل دارﻧﺪ. 90 درﺻﺪ ﻣﻬﺎﺟﺮﯾﻦ در ﺳﺎل ﻫﺎی اﺧﯿﺮ در اﺳﺘﺎن ﻫﺎی اوﻧﺘﺎرﯾﻮ، ﺑﺮﯾﺘﯿﺶ ﮐﻠﻤﺒﯿﺎ و ﮐﺒﮏ ﺳﺎﮐﻦ ﺷﺪه اﻧﺪ در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻣﺎدرﯾﺸﺎن ﯾﮑﯽ از زﺑﺎن ﻫﺎی ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ اﺳﺖ در اﯾﻦ اﺳﺘﺎن ﻫﺎ رﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮی داﺷﺘﻪ اﺳﺖ. در ﺳﺎل 1996 ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﮔﺮوه در اﺳﺘﺎن ﻫﺎی اوﻧﺘﺎرﯾﻮ و ﺑﺮﯾﺘﯿﺶ ﮐﻠﻤﺒﯿﺎ ﻣﻌﺎدل 22 درﺻﺪ ﮐﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﻣﺰﺑﻮر ﺑﻮده اﺳﺖ. اﯾﻦ رﻗﻢ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺳﺎل 1971 در ﻫﺮ دو اﺳﺘﺎن 16 درﺻﺪ رﺷﺪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دﻫﺪ.

ادﯾﺎن و ﻣﺬاﻫﺐ

ادیان و مذاهب در کاناداادیان و مذاهب در کانادا

در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﻨﻮع ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ از ﻣﺬاﻫﺐ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﺬﻫﺐ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر آزاد اﺳﺖ وآزادی ﻣﺬاﻫﺐ ﺟﺰء ﯾﮑﯽ از ﺣﻘﻮق آن ﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﯾﺪ.
77.1% ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﻫﺎ ﻣﺴﯿﺤﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ 43.6% آﻧﻬﺎ ﮐﺎﺗﻮﻟﯿﮏ ﺑﻮده و ﺑﺰرگ ﺗﺮﯾﻦ ﮔﺮوه ﻣﺬﻫﺒﯽ ﮐﺸﻮر را ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دﻫﻨﺪ. ﺑﺰرگ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﻠﯿﺴﺎی ﭘﺮوﺗﺴﺘﺎن ﻫﺎ ﮐﻠﯿﺴﺎی «ﭼﺮچ ﯾﻮﻧﺎﯾﺘﺪ» ﮐﺎﻧﺎدا اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺮوﺗﺴﺘﺎن ﻫﺎ در آن ﺑﻪ ﻋﺒﺎدت ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ، درﺣﺪود 16.5% از ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﻫﺎ اﻇﻬﺎر داﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪارﻧﺪ و 6.3% ﻣﺎﺑﻘﯽ ﺑﻪ ﻣﺬاﻫﺒﯽ ﻏﯿﺮ از ﻣﺴﯿﺤﯿﺖ ﮐﻪ ﺑﺰرگ ﺗﺮﯾﻦ آن اﺳﻼم اﺳﺖ، اﻋﺘﻘﺎد دارﻧﺪ.

ﻗﻮﻣﯿﺖ و ﻧﮋاد

قومیت و نژاد در کانادا
ﮐﺎﻧﺎدا، ﻣﻠﺘﯽ ﺑﺎ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﯽ ﻗﻮﻣﯿﺖ اﺳﺖ. ﺑﺮﻃﺒﻖ آﻣﺎرﮔﯿﺮی ﺳﺎل 2001، اﯾﻦ ﮐﺸﻮر دارای 34 ﮔﺮوه ﻗﻮﻣﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ 100 ﻫﺰار ﻧﻔﺮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﺮوه اﺳﺖ. ﺑﺰرگ ﺗﺮﯾﻦ ﮔﺮوه ﻫﺎ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮر «ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ» ﺑﺎ 39٫4 ٪، اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ – ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ20٫2 ٪، ﻓﺮاﻧﺴﻮی- ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ 15٫8٪، اﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪی- ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ 14٫0 ٪، اﯾﺮﻟﻨﺪی- ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ 12٫9٪، آﻟﻤﺎﻧﯽ – ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ 9٫3 ٪، اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯽ ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﺑﺎ 4٫3 ٪، ﭼﯿﻨﯽ – ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﺑﺎ 3٫7٪ اوﮐﺮاﯾﻨﯽ – ﮐﺎﻧﺎداﯾﯽ ﺑﺎ 3٫6 ٪ و ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺟﻬﺎن اوﻟﯽ ﺑﺎ 3٫4 ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﻮﻣﯽ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺟﻤﻌﯿﺖ در ﺳﺎل رﺷﺪ دارد. در ﺳﺎل 2001، 13٫4٪ رﺷﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﻗﻠﯿﺖ ﻣﺸﻬﻮد ﺑﻮد. ﺑﺮﻃﺒﻖ ﮔﻔﺘﻪ دوﻟﺖ ﻓﺪرال، ﮐﺎﻧﺎدا دارای ﺑﺎﻻﺗﺮﯾﻦ ﻧﺮخ ﺳﺮاﻧﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﭘﺬﯾﺮی در ﮐﻞ دﻧﯿﺎﺳﺖ. ﺑﻪ ﭘﺪﯾﺪه ﻣﻬﺎﺟﺮت از زواﯾﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻣﯽ ﺗﻮان ﻧﮕﺎه ﮐﺮد، ﺗﺄﺛﯿﺮات اﻗﺘﺼﺎدی آن در ﮐﺸﻮر ﮐﺎﻧﺎدا، ﻣﻬﺎﺟﺮت ودﺳﺘﻪ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻬﺎﺟﺮان ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮدن ﺧﺎﻧﻮاده ﻫﺎ و ﻣﻬﺎﺟﺮت ﺑﻪ دﻻﯾﻞ اﻧﺴﺎﻧﯽ. اﻏﻠﺐ اﯾﻦ ﻣﻬﺎﺟﺮان ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺷﻬﺮﻫﺎی اﺻﻠﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮرﻧﺘﻮ، وﻧﮑﻮور وﻣﻮﻧﺘﺮال ﺟﺬب ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺟﻤﻌﯿﺖ

ﻃﺒﻖ ﺳﺮﺷﻤﺎری ﻣﻠﯽ ﺳﺎل 2001 ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر، 30،007،094 ﻧﻔﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﺑﺮآوردﻫﺎی ﮐﻨﻮﻧﯽ ﮐﻪ اداره آﻣﺎر ﮐﺎﻧﺎدا آﻧﺮا اﻧﺠﺎم داده ﺑﻪ 32٫623 ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻧﻔﺮ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ.
دﻟﯿﻞ رﺷﺪ ﺟﻤﻌﯿﺖ اﯾﻦ ﮐﺸﻮر ﺗﺎ ﺣﺪ زﯾﺎدی ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻬﺎﺟﺮت دﯾﮕﺮ اﻓﺮاد اﺳﺖ و ﺗﺎﺣﺪی ﻫﻢ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ رﺷﺪ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺧﻮد ﮐﺸﻮر اﺳﺖ. درﺣﺪود ¾ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﮐﺎﻧﺎدا در 160 ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮی ﻣﺮز اﯾﺎﻻت ﻣﺘﺤﺪه آﻣﺮﯾﮑﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻘﺪار ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻫﻢ در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺷﻬﺮی، در داﺧﻞ ﻬﺮ ﮐﻮﺑﮏ، وﯾﻨﺴﺪور ﮐﻮرﯾﺪر، ﮔﻠﺪن ﻫﻮرس ﺷﻮ، ﻣﻮﻧﺘﺮال و ﻣﻨﻄﻘﻪ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ اﺗﺎوا، ﻣﻨﺎﻃﻖ وﻧﮑﻮور و اﻃﺮاف وﻣﻨﻄﻘﻪ ﮐﺎﻟﮕﺎری ادﻣﻮﻧﺘﻮن ﮐﻮرﯾﺪور در آﻟﺒﺮﺗﺎ، ﺳﺎﮐﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

آب و ﻫﻮای ﮐﺎﻧﺎدا

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﺳﻌﺖ و ﺗﻨﻮع ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد، آب و ﻫﻮای ﮐﺎﻧﺎدا ﻧﯿﺰ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺘﻐﯿﺮ اﺳﺖ.
ﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﮐﺎﻧﺎدا آب و ﻫﻮای ﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎی ﮔﺮﻣﺴﯿﺮی ﺑﺎراﻧﯽ ﺗﺎ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﻗﻄﺒﯽ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﭼﻬﺎر ﻓﺼﻞ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﯿﮏ دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد. دﻣﺎی ﻫﻮا در ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﻨﻮﺑﯽ اﺳﺘﺎن آﻟﺒﺮﺗﺎ، ﻣﺎﻧﯿﺘﻮﺑﺎ و ﺳﺎﺳﮑﺎﭼﻮان ﮐﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪه از ﭼﻤﻨﺰار اﺳﺖ از 38 درﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮاد در ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺗﺎ ﻣﻨﻔﯽ 24 درﺟﻪ در ﻓﺼﻞ زﻣﺴﺘﺎن ﻣﺘﻐﯿﯿﺮ اﺳﺖ.
ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﻮﺳﺎن دﻣﺎی ﺳﺎﻟﯿﺎﻧﻪ ﺑﯿﻦ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ و ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ دﻣﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﻫﺎی وﻧﮑﻮور و وﯾﮑﺘﻮرﯾﺎ در ﺳﺎﺣﻞ اﻗﯿﺎﻧﻮس آرام اﺳﺖ. در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻧﻮﺳﺎن دﻣﺎ در اﻧﺘﺎرﯾﻮ و ﮐﺒﮏ ﮔﺰارش ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﺷﻬﺮﻫﺎ دارای زﻣﺴﺘﺎن ﻫﺎی ﺳﺨﺖ و ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﻫﺎی ﮔﺮم و ﺷﺮﺟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﻧﯿﻮﺑﺮاﻧﺰوﯾﮏ، ﺟﺰﯾﺮه ﭘﺮﯾﻨﺲ ادوارد، ﻧﻮااﺳﮑﻮﺷﯿﺎ و ﻧﯿﻮﻓﺎﻧﺪﻟﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺰو اﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﺣﺎﺷﯿﻪ اﻗﯿﺎﻧﻮ اﻃﻠﺲ ﺑﺸﻤﺎر ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ﺑﻬﺎر و ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﻣﻌﺘﺪل، وﻟﯽ زﻣﺴﺘﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺮد و ﻃﻮﻓﺎﻧﯽ دارﻧﺪ.